Tekst: Emile de Boer Foto’s: Niko Bloemendal
Ritten van de AMAC proberen rallymaat Erik Romijn en ikzelf zo weinig mogelijk over te slaan. En zeker niet omdat het moet, niet alleen omdat het kan, maar om de sfeer en de afwisseling. En dat laatste zit hem in de vele rallysystemen die worden toegepast en de variëteit van uitzetters in de clubgelederen. We werden zeker niet teleurgesteld gedurende de 42ste editie van de GVR!
De weersverwachting is heel goed voor de 21ste maart, maar in de vroege ochtend is het nog gewoon koud en grijs. Met een volle tank (bijna een investeringsbeslissing tegenwoordig) en veel goesting vertrekken we naar het nabijgelegen Woudenberg, waar zoals zo vaak ook vandaag de start en finish zullen plaatsvinden bij het welbekende ‘Schimmel’. We starten vroeg in het veld met startnummer 3, weinig kans om boze boeren tegen te komen vandaag! 
De GVR is deze keer uitgezet door de jongere talenten Tom van Lieshout en Tom Senden. Op de achtergrond stonden Remco Luksemburg en Yolanda Zijl mede garant voor de kwaliteit. De maar liefst 74 deelnemende teams werden opperbest vermaakt vandaag. De rally zat goed in elkaar, met duidelijke routeboeken en weinig tot geen neutralisaties achteraf. Chapeau!
De route vertrok vanuit Woudenberg in noordelijke richting Nijkerk en Putten. Systeem “blokkerende pijlen en punten – kortste route”. Beetje Tulpenrallye systeem dus. Met goed meten, wat verlegginkjes en omrijders overleven we het eerste traject vrij comfortabel. We rijden vandaag zonder veel tijdstress, want tijdstrafpunten liggen alleen bij de finish op de loer. Zelf vind ik dat altijd wel een beetje jammer, ik vind het spel van snel beslissingen nemen en gáán leuker. Maar het leidt wel tot rustiger rijgedrag en nóg wat beter kunnen kijken en meten en dat is ook wat waard.
Het tweede traject van de ochtend is Ingetekende Lijn met Barricades, met daarin ergens halverwege een regularity. In de RP zat een lange herconstructie rondom een barricade en dat maakte het leuk. Tot onze verbazing pakten we 9 strafseconden, we dachten er echt spot-on op te zitten. Maar wat deed die witte Lancia Fulvia toch de hele tijd achter ons? Bleek het team Michel / Hooiveld te zijn die geen stopwatch aan boord hadden… Creatief staaltje probleemoplossen, maar net als wij natuurlijk ook 9 seconden afwijking, LOL! Dit traject eindigde in de buurt van Harderwijk en voor de ‘oversteek’ van de Veluwe naar de IJsselvallei was gekozen voor een neutrale Bol-Pijl verbindingsroute. Goed opgelost! Er zijn in de bossen maar heel weinig wegen en parkeerplaatjes op-en-af rijden kennen we nu wel. Snel verder naar het laatste ochtendtraject dus!
Tot aan de lunch zouden we “punten onbekend” rijden. Je weet dan pas welk volgend punt je moet aandoen als je op het punt van bestemming aangekomen bent. Lekker makkelijk voor de navigator: intekenen kan dus niet. In dit traject maakten we ons enige foutje van de ochtend: in een situatie met vier valletjes (2x lastig meten, 1 herconstructie en een “fietspad”). We reden na drie valletjes goed gedaan te hebben net iets te gemakzuchtig en pakten zodoende toch nog een foutcontrole mee.
Tijdens de lunchstop op Vliegveld Teuge smaakten de rallykroketten weer prima. En er kwam zowaar een voorzichtig zonnetje door. Op naar de middagetappe! De middag begon weer met “blokkerende pijlen en punten – kortste route” en net als in de ochtend ging ons dat weer goed af. Even goed oppassen in een klein stukje blinde kaart en een altijd lastige volledig verlegde kruising (waarbij de gemeten afstand best goed klopt, maar waarbij de gehele kruising verlegd is en de voorgenomen weg rechtdoor dus een “niet kaartweg” is). Na dit traject werd ook weer een snelle route over de Veluwe gekozen. Even relaxen op de A1 en dan weer aan de bak!
De grensbenadering van traject 5 was eigenlijk relatief eenvoudig. Eénmaal was een voorgenomen weg niet berijdbaar en wilde je eigenlijk je voorgenomen route ophalen. De truc was een net iets versprongen kruising in een “vrije cirkel”. De route binnen zo’n cirkel is vrij, maar als je niet tegengesteld mag rijden dan mag dat zelfs niet binnen die cirkel! Alles goed opgelost en foutloos begonnen we aan het laatste traject. Een creatief combisysteem: “blokkerende pijlen en punten-vrije-route”. Goed opletten dus wat je aan het doen bent! We omzeilden de meeste trucjes, maar helaas maakten we toch één foutje in dit laatste traject.
Na een echt leuke rallydag finishten we weer bij Schimmel. Met twee foutjes op de dag en die 9 seconden op de RP was ik helemaal niet ontevreden, maar het niveau van sommigen in de expertklasse is zo bizar hoog…We werden 9e in het eindklassement. De uitslagen kwamen snel in de app en op de schermen, er werd nog gezellig nagepraat en met de buikjes rond keerden we zeer tevreden huiswaarts. Hele leuke dag gehad, oprechte dank aan alle betrokkenen!
Startnummer 3
Chauffeur: Erik Romijn
Navigator: Emile de Boer
Opel Commodore Steinmetz (1969)
