Dit verslag van de Winter Trial 2026 verscheen eerder in het DHRC Rallymagazine 2026-1.
Winter Trial 2026
Als je je ingeschreven hebt voor de Winter Trial dan volg je de weersverwachtingen vooraf net zo intensief (of misschien wel intensiever) als voor je wintersport (ligt er sneeuw?) of voor je zomerse barbecue (blijft het droog?). Je wil de Trial rijden onder echt winterse condities. Sneeuw en ijs, daar komen we voor. De weersvoorspellingen waren dit jaar echter hoogst onzeker. Kou in centraal Europa, warmere lucht in de zuidelijke Alpen. Onduidelijke neerslagvoorspellingen. Enfin, we zien wel! 
Net als vorig jaar hebben Polly Moes en ikzelf ons met de Daf 55 Coupé ingeschreven voor de Trial. Het zesdaagse evenement start dit jaar in Salzburg en zal via een ruime loop door Slovenië en de Italiaanse Dolomieten eindigen in Brescia. Popelend van ongeduld vliegen we op zaterdagochtend 24 januari naar Salzburg en als we aankomen bij het starthotel staat de door Polly prima geprepareerde Daf al voor ons klaar. Ook is het altijd weer leuk om bekenden opnieuw te ontmoeten, de meeste teams zien we alleen maar bij de Winter Trial. Het evenement is dan ook uniek op de kalender: het seizoen, de benodigde snelheden en het terrein maken het uitdagend. De gebruikte rallysystemen zijn in Nederland relatief onbekend. De kwaliteit van de rally en alles eromheen is heel hoog en mede daarom misschien een tikje exclusief. Maar dat met deze ingrediënten ook dit jaar weer een fantastische week georganiseerd is voor de deelnemers zal wel blijken uit dit verslag. Wij hebben er zin in!
Dag nul verloopt rustig. Autootje nog even nalopen, technische keuring en afhandelen van de paperassen en een pizzalunch in een lokale Stube. In de middag een klein oefenrondje waarmee iedereen weer even kennis kan maken met het kaartmateriaal en de regularities. Vooral dat laatste is belangrijk: het klassement wordt daar voor een groot deel door bepaald. En die regularities komen in best veel verschijningsvormen: Bemande starts, Zelfstarts (een klein aantal minuten na een voorafgelegen tijdscontrole) en Logger starts (met een vrije starttijd maar wel op een hele minuut). De tijdsschema’s tijdens regularities zijn zonder uitzondering uitdagend en die schema’s kennen ook weer een aantal variaties: een vaste snelheid, een gegeven schema met ‘verborgen’ snelheidswisselingen of met een zelf te berekenen schema met vooraf gegeven afstand/snelheidswisselingen. Tijdens regularities is de te rijden route natuurlijk cruciaal en de bijbehorende route-instructies en kaarten kennen ook weer vele verschijningsvormen. Tijdens het oefenrondje maken we ook kennis met de te verwachten omstandigheden. De binnenweggetjes rondom Salzburg blijken nog heel glad te zijn. Dat belooft wat!
Op zondag gaat de Winter Trial dan eindelijk echt van start! Op de parkeerplaats van de Salzburgring staan pilonnetjes opgesteld die je zo hard als je durft of kan in vooraf gegeven volgorde en route moet ronden. Ook weer uniek voor de Winter Trial zijn de superscherpe ‘bogey times’ (de benodigde tijd om de test zonder strafpunten af te ronden) op dit soort testen die één of meerdere keren per dag op circuits of andere afgesloten terreinen moeten worden afgelegd. Organisator Timo Rietbergen reed de Trial in een vierwiel aangedreven Toyota GR Yaris met 260pk turbomotor. Met deze pocket-rocket bepaalde hij de bogey times. Quote van Timo: “Wij reden het rondje in 1 minuut 19, ik ben in een goede bui vandaag: ik geef de deelnemers 1 seconde extra”. Met onze Daf zijn hele snelle tijden natuurlijk niet te halen. Maar met focus op het voorkomen van straffen voor het verkeerd ronden van de pilonnen en heel strak rijden van Polly konden we de totale straftijd voor alle zeven tests van de week beperken tot 3 minuten (achtste plaats in het veld).
Op de eerste dag rijden we vier regelmatigheidsproeven, maar eigenlijk wel een stuk of twintig. Op iedere proef staan meerdere timingpoints en opgelopen vertraging op het eerste timingpoint wordt – tenzij ingehaald – meegenomen naar het volgende punt. Als het niet al te steil klimt of niet al te glad is gaat het ons goed af. Maar als we te ver terug moeten in een gladde haarspeld of als we 30 seconden vertraging oplopen bij een bemand punt hebben we moeite om de verloren tijd in te lopen. De toch wel pittige Daf mist daarvoor gewoonweg de benodigde paardekrachten. We maken vandaag kennis met gravel, ijs en sneeuw. En boven op de pas van Oostenrijk naar Slovenië (de Seebergsattel) ligt zelfs zo veel sneeuw dat de organisatie terecht besluit deze regularity in te korten. Pas in het donker en na vierhonderd kilometer rijden komen we aan in Kranj waar we verblijven in een op het oog gloednieuw en luxe hotel. Hoewel niet ontevreden met de eerste dag staan we negende in het klassement, dat moet beter kunnen!
Maandag wordt een lange dag voor de Trialklasse (de hoogste klasse in deze rally), want er wordt naast de ‘gewone’ dagrit ook een avondetappe gereden. Slovenië is echt prachtig en een stuk bergachtiger dan ik verwacht had. De omstandigheden zijn heel wisselend vandaag. Redelijk droge lagergelegen wegen, een modderig en dus glad bospad, maar ook serieus ijzige wegen. Overdag gaat het heel lekker. Maar dan volgt de avondetappe! Heel kort voor vertrek krijg je de route-instructies en dan volgt meteen een TC sectie bestaande uit een serie heel kort (5 à 8 minuten) na elkaar liggende tijdcontroles. De route correct rijden is de eerste vereiste en dat lukt prima, maar de benodigde tijden zijn voor ons gewoon niet haalbaar. Polly haalt alles uit de auto wat erin zit, maar door mist en gladdigheid moeten we 12 minuten incasseren. Ook met de vier regularities in het pikkedonker pakken we nog eens een dikke 11 minuten. Een elfde plaats vanavond…pfft dat valt niet mee. Pas om half twaalf ’s avonds kunnen we eindelijk van een welverdiend biertje genieten.
De volgende dag verlaten we Slovenië en gaan we via een paar hele mooie regularities naar Italië. De eerste van de dag gaat via een Sloveens skigebied vlakbij het Triglav National Park. Versgevallen sneeuw en een zonnetje veranderen het landschap in winter wonderland. De sneeuw ligt ook op de weg, maar we houden de schade beperkt tot enige seconden. Later op de dag maken we twee foutjes: 1 keer vergeet ik te nullen en nemen we een verkeerde hairpin rechts in een blinde lijn en even later halen we tijdens een regularity met veel bravoure de latere overall winnaars in en blijk ik een verkeerd schema te hebben gereden. De dag eindigt met een adrenalinestoot op een circuitje. Een supersnelle Porsche start precies op het moment dat wij aan de tweede ronde beginnen. Gelukkig kunnen Huzink en Moes allebei sturen en lopen we hoogstens wat schade aan ons hart op. De finish is vandaag in Bassano del Grappa. Polly gaat snel naar bed want heeft gewoon griep, maar ik kan de verleiding van de lokale drank niet geheel weerstaan.
De woensdag begint anders dan anders. De officiële start is in een koffietentje aan de rand van de stad. Ik weet dat de eerste regularity met zelfstart begint op 2,3 kilometer na de start en we beginnen te rijden. Maar op de genoemde afstand geen startpunt! Sh*t!! De routebeschrijving voor de regularity begon direct na de dagstart en niet pas bij de regularity start zoals normaal altijd… Bij de Winter Trial krijg je heel veel informatie die je echt allemaal tot in detail tot je moet nemen. Even een moment van verslapping zoals dit leidt tot fouten. Met gepaste snelheid rijden we terug, maar uiteraard beginnen we met veel achterstand (bijna vier minuten…) aan de zelfstart. Probeer dat maar eens in te halen! Er ligt ook nog eens een fikse laag verse sneeuw op de weg. Ons geluk is dat de organisatie in verband met de sneeuw de snelheid heeft verlaagd naar 30 km/h en zo lukt het ons om tot het laatste timingpoint 2 minuten in te halen. Maar toch ruim 8 minuten straf op deze proef…zonde!
De sneeuw dwingt de organisatie om de volgende regularity te annuleren. Zelfs de Toyota Landcruiser van het media team (De Car Guys) komt er niet door en dat wil zelfs de Winter Trial de deelnemende oldtimers niet aandoen. De volgende regularity start in het dal en slingert over een heel smal weggetje naar de toch niet heel hoge Passo Praderadego (925m). Maar al snel blijkt het hier ook gesneeuwd te hebben en op 400 meter voor de top komt iedereen vast te zitten. We wilden allemaal sneeuw toch? Terug over dat smalle weggetje met veertig auto’s achter ons is geen optie. Vooruit met sneeuwkettingen blijkt ook al geen optie: hoewel thuis geoefend krijgen we de sneeuwkettingen er met geen mogelijkheid om. Verkleumde handen en diep in de sneeuw weggezakte wielen blijkt toch net iets anders dan een warme garage. Door dan maar! Met flink wat spierkracht en een gierende variomatic lukt het uiteindelijk om op het hoogste punt aan te komen. Helaas stond de navigator (ik dus) nog beneden. Lopen!?!? We zijn toch niet van de wandelclub? Er zit echter niets anders op en even later stap ik hijgend weer in de auto. Werkelijk alle ruiten beslaan door de grote hoeveelheid nattigheid die we naar binnenbrengen, maar we rijden weer!
Tijdens een spectaculaire regularity op weg naar de finish in Trento krijgen we helaas pech. De gaskabel breekt. Er moet ergens een reserve liggen, maar waar? En dat afgebroken onderdeeltje om de kabel aan de Weber te monteren, waar is dat gebleven? Dat onderdeeltje vindt Polly met veel geluk terug en de reservekabel wordt ook opgediept uit de verzameling onderdelen. Regularity natuurlijk naar de prut, maar we rijden en dat kunnen helaas niet alle teams zeggen. Eén team kwam op deze proef onzacht in aanraking met een sneeuwschuiver en verloor dit helaas…
Op deze spectaculaire maar deels onfortuinlijke dag raakt een mogelijke podiumplek uit zicht. We gaan vanaf nu voor “best of the rest” en hebben daar nog twee dagen voor!
De avondetappe van donderdag is allesbepalend voor het klassement. Heel serieus bereid ik alles voor wat ik kan voorbereiden, maar zoals altijd krijg je de echt relevante instructies pas bij de start. Dit betekent de vele papieren ordenen, intekenen, navigeren en de tijd in de gaten houden tegelijkertijd. En dit gaat echt helemaal geweldig deze avond. We worden derde in de avondetappe, doen alle controles van een navigatiesectie aan en verliezen slechts wat tijd door het gebrek aan power. We staan redelijk comfortabel vierde na deze avond!
De laatste dag van de Trial is kort en kent slechts twee regularities. Het gevoel is een beetje vergelijkbaar met dat van de renners tijdens de laatste dag van de Tour de France, iedereen is ontspannen. Wel moeten we nog even een pas over met 1000 meter hoogteverschil en daar knijp ik hem nog even over. Wat als we 2 minuten verliezen op de eerste van de vijf timing points? Dan hebben we zo maar vijf maal twee minuten aan onze broek en verliezen we onze positie alsnog. Dus zeg ik tegen Polly: vol gas, liever wat secondes ervoor dan erachter! Het lukt om op deze manier een veilige marge op te bouwen en brengen onszelf, de auto en ons klassement veilig naar de finish in Brescia. Wat een lekker gevoel is het dan om bij een prachtig Palazzo onder de finishboog door te rijden! Dat gevoel blijft bestaan tijdens het fijne Italiaanse diner en afsluitende party met vuurwerk. We zijn heel trots op onze vierde plaats, we zijn na de drie echte topteams (Gert Huzink / Jürgen Donders – Andrew Boland / Mark Appleton – Shane Houlihan / Bart den Hartog) echt ‘best of the rest’.
De Winter Trial georganiseerd door Classic Events van Timo Rietbergen is een fantastisch en op zichzelf staand evenement. De auto en de chauffeur hebben een veel grotere invloed op het klassement dan bij de kaartleesrallies die we allemaal kennen. Maar ook als navigator hoef je je zeker niet te vervelen. Tussen de proeven door en als je klaar bent met voorbereiden wat je kan heb je vaak rustig tijd om van de omgeving te genieten en te relaxen. Tijdens de proeven moet je vol aan de bak en heel veel dingen tegelijk doen. Het is echt teamwork!
Deze rally is voor iedereen een aanrader. Dit artikel gaat over hoe wij als subtoppers de Trial Klasse hebben ervaren, er zijn echter ook twee meer ontspannen klassen zonder avondetappes. Met echte winterse omstandigheden zoals dit jaar is de rally buitengewoon spectaculair. Maar zoals eerder opgemerkt: ook alles eromheen is echt goed georganiseerd. Goede hotels en topverzorging onderweg met lekkere lokale versnaperingen bij iedere stop en prima verzorgde lunches en diners op mooie plekken. Organisatie, routechefs, marshalls, bagagemannen, mecaniciens en media team: hartelijk dank!
Startnummer 12 – Daf 55
Driver: Polly Moes
Navigator en tekst: Emile de Boer
Foto’s: de Car Guys en Emile de Boer
