Tekst: Peter en Désirée van der Tuin
Vandaag op pad voor de oudste rit van de Baronierijders: de Brabant Grensrit. De 81e editie en daarmee ouder dan in ieder geval alle voertuigen en naar we verwachten ook (vrijwel?) alle deelnemers. En zoals de titel van de rit al suggereert: rondom de Belgisch-Nederlandse grens met als uitvalsbasis “De Grenshoeve” in Baarle-Nassau (what’s in a name 😊)
Ontvangst van de equipes was prima. Koffie en gevulde koeken doen het ’s morgens altijd goed. 45 Equipes in vier klasses kregen weer tal van uitdagingen, maar ook een aantal welkome hints, zoals de locatie van (goedkope) Belgische tankstations. Slim tanken op de route was een welkome geste. 
Zoals vanouds, scherp zijn vanaf het parkeerterrein, zeker als Sjef Huijbregts de uitzetter is. De eerste instinker zat al gelijk na bocht 1: goed meten was nodig om de Z op te pikken en daarmee waren we van start. Fietspaden en voetbruggen waren rijkelijk uitgestrooid over de route, maar ook meer complexe vallen en tactisch geplaatste controlebordjes (sommigen echt alleen te vinden voor de zeer nauwkeurige rijder 😊). Helaas voor Sjef, zijn “gemene” bermlijn, verdekt opgesteld achter een rasterlijn viel in het spreekwoordelijke water door overijverige wegwerkers, maar werd wel ruim gecompenseerd door pijl 12, die op blad 2 toch ineens pijl 13 heette en opnieuw bereden moest worden. Prachtig gevonden.
Op naar de rallykroket, prima verzorgd en de zorg die we hadden over de hoeveelheid lunchtijd (valt bij ons nog wel eens tegen) was dit keer onterecht. Een vol uur lunch was onze beloning. ’S Middags de grensbenadering, met voor ons een nieuwe techniek, de enclaves. Plannen in de box en “Out of the box”-uitvoeren bij omwegen leverden voldoende uitdagingen op. René Hartman had alle registers opengetrokken om een mooi en uitdagend traject uit te zetten. Compleet met oude vliegtuig opstelplaatsen van de Belgische Luchtmacht. En ook hier zat het venijn in de staart: Een Y-pijl in de oksel van de grens leverde maar bij weinig equipes een “hit”, als was het maar omdat de routecontrole voor de haastige equipes aan het zicht werd onttrokken door een groene doos…..
Al met al een relaxte rally, in een schitterende omgeving. En zoals een instructeur ons ooit eens leerde bij de uitzetterscursus: De beste rally is die rally waarbij de deelnemers bij binnenkomst zeggen “dat ging echt lekker” en na controle van de uitslagen toch tot de conclusie komen dat de uitzetters op sommige punten de deelnemers te slim af geweest zijn. En dat was vandaag weer echt van toepassing.
Een pilot was deze keer de uitleg op het grote scherm door de uitzetters. Dank jullie wel daarvoor. Het helpt bij het begrijpen van hoe-het-gemoeten-had, en overbrugt op een prima manier de tijd tot de prijsuitreiking, Wat ons betreft pilot geslaagd. Dank aan het vrijwilligersteam van De Baronierijders voor weer een heerlijk dagje kaartlezen en een toepasselijk flesje “Enclaves”-wijn voor de podiumteams.
Peter en Désirée van der Tuin
